Δευτέρα, 21 Σεπτεμβρίου 2009

Μαι νέιμ ιζ Ντιμπέϊτογλου. Σούλα Ντιμπέϊτογλου.

Για μια ακόμη φορά απολαύσαμε τσι δημοσιογράφι και τσι πολιτικί άντρες να συνομιλούν επαναλαμβάνοντας τις ίδιες ατάκες. Είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι έχει γίνει βαρετός πλέον στο μάτι ο τρόπος με τον οποίο οφθαλμοφανώς έχουν αποστηθίσει κινήσεις χεριού, μαθητεύσει σε σήκωμα φρυδιού, στομφώδεις παύσεις και πασέ φράσεις. Τουλάχιστον να είχαμε λίγο θέαμα βρε αδελφέ, μια πρωτοτυπία, να κάνουν μια έκπληξη και να τους πιάσει μια κρίση ειλικρίνιας, ένα κάτι. Διότι αλλιώς είναι βαρετό. Απορώς πώς δεν βαριούνται και οι ίδιοι να λένε τόσες παπαριές. Τουλάχιστον να χρησιμοποιούσαν καινούριες λέξεις. Αφού βλέπεις, εμπνέονται καμιά φορά οι επικοινωνιακοί τους σύμβουλοι μια ατάκα, ένα αστειάκι και αμέσως γίνεται πρώτο θέμα και κάρτα στο δελτίο, π.χ. οι ράφτες και τα "υπουργικά κουστούμια" και άλλα τέτοια εύγλωττα. Αλλά ό,τι και να κάνεις δεν σώζεται με τίποτα. Μπόοοορινγκ....

Τέλος πάντων, the head of state has called for me, by name, but I don't have time for him στο 01:45, εντάξει;